یکصد و چهارده اشارت در تعظیم مقام شهدا

✦ یکصد و چهارده اشارت در تعظیمِ مقامِ شهدا ✦

بخش چهارم

۶. شهدا مقامِ تحقّقِ عبودیّت در اَوجِ ابتلاءاند.

شرح: بندگی در آسایش ادّعاست و در بلا محک؛ شهید کسی است که در سخت‌ترین آزمون — آنجا که جان بر لب رسیده — بندگی را نه رها کرده، بلکه به کمال رسانده است.

۷. شهدا خطِّ فصلِ میانِ ایمانِ نظری و ایمانِ شهودی‌اند.

شرح: ایمانِ نظری در ذهن می‌نشیند و ایمانِ شهودی در رگ جاری می‌شود؛ شهید همان نقطه‌ای است که باور از صفحهٔ اندیشه برخاسته و در صحنهٔ عمل، به خونِ گواهی بدل گشته است.

۸. شهدا مظهرِ استغنایِ عبد از دنیا و افتقارِ محضِ او به مولا‌اند.

شرح: شهید از هرچه غیرِ خداست بی‌نیاز گشته و تمامِ نیازِ خویش را در ذاتِ حق منحصر کرده؛ این استغنا نه زهدِ صوری، بلکه فقرِ حقیقی به درگاهِ الهی است که در قالبِ بذلِ جان تجلّی یافته.

۹. شهدا ایقاعِ مُهرِ تصدیق بر صحیفهٔ پیمانِ اَلَست‌اند.

شرح: در عالمِ ذر، ارواح به ربوبیّتِ حق اقرار کردند؛ شهید کسی است که آن پیمانِ ازلی را در نشئهٔ دنیا با خونِ خویش مُمضا ساخته و بر آن عهدِ قدیم، مُهرِ وفا نهاده است.

۱۰. شهدا حدِّ أعلایِ بلوغِ تکلیفیِ نفسِ مؤمن‌اند.

شرح: نفسِ انسانی مراتبی از بلوغ دارد؛ از تکلیفِ ظاهری تا تکلیفِ عشقی. شهید به بالاترین مرتبهٔ این بلوغ رسیده: آنجا که تکلیف نه بار، بلکه شوق است و امتثال نه زحمت، بلکه لذّتِ قرب.

🔁 انتشار دهید — تا صدای ملتِ ایمان به گوشِ جهان برسد

✍️ به قلم: بهرام محمدی DBA

@bmlimit حَـدِ 🇮🇷

#مرگ_بر_آمریکا 🇺🇸🚫

#مرگ_بر_اسرائیل 🇮🇱🚫