چقدر دیدن آدمایی که یه روزی

چقدر دیدن آدمایی که یه روزی
تمام بیست و چهار ساعت روزانت رو تصرف می‌کردن لذت بخشه !
یعنی با اینکه تلخه 
با اینکه نمیتونی دلتو راضی به دیدن چند دقیقه ای کنی
با اینکه از دیدنشون سیر نمیشی 
با اینکه دلت میخواد ساعت ها بشینی
 همینجوری زل بزنی به سیاهی چشماشون ...
ولی در کل شیرینه 
جوری این "حس" صاف میره وسط قلبت میشینه  که لبخند و اشکت باهم قاطی می شن
میخندی از ذوق دیدنشون 
اشک می ریزی از این دور بودن های لعنتی!