{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

اندوه مثل سایه‌ای‌ست که از من جلوتر راه می‌رود.

اندوه مثل سایه‌ای‌ست که از من جلوتر راه می‌رود.
هرجا که می‌روم، پیش از من می‌رسد و جا خوش می‌کند. من دیگر نمی‌پرسم چرا غمگینم، اندوه، بخشی از نفس کشیدن من شده است.



#اندوه
#سایه
#یاس‌گُل
دیدگاه ها (۰)

احتیــــاج شـــدیدی بـــه دراز کشــــیدن داشتــــم، دلـــم م...

میگـــذرد ؟ کِــی ؟یــک سال دیگر ‌، دو سال دیگـــر ‌؟ بـــا...

خـــودت را بــبر بــه یــک کــافــهوَ خـــودت را قـــهوه مــ...

دیــــگر ســـرزنده نـــبود ؛بیـــشتر اوقـــاتش بـــه دل نـــ...

مثل گیسوی تو من بخت سیاهی دارم؛جز تماشای تو از دور ، چه راهی...

تنها پرنده ای که جرأت می کندعقاب را نوک بزند، دورنگوی سیاه ا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط