نکته‏ها و پیام های سوره انسان آیه 5-6:

نکته‏ها و پیام های سوره انسان آیه 5-6:

1- بر اساس روایات، مراد از «ابرار» در این آیات، اهل بیت پیامبر علیهم السلام هستند که با نذر روزه گرفتند و افطاری خود را به یتیم و مسکین و اسیر دادند که در آیات بعد آمده است.

2- با اینکه عدّه‏ای این سوره را مدنی می‏دانند، امّا بعضی مغرض و مخالف می‏گویند: سوره انسان مکّی است و حَسنین علیهما السلام در مدینه متولّد شده‏اند، بنابراین این آیات در باره اهل بیت نازل نشده، زیرا بیماری آنان و عیادت پیامبر و روزه والدین آنها در مدینه بوده است!
در پاسخ می‏گوییم: در بسیاری از سوره‏های مکّی، آیات مدنی وجود دارد و بهترین شاهد مطلب آن است که کلمه «أسیر» در این آیات آمده، با آن که در مکّه اسیری وجود نداشته و اسیر گرفتن مربوط به جنگ‏های پس از هجرت به مدینه است.

3- شراب طهور بهشتی بسیار معطر و خوشبو است که هم ذائقه از آن لذت می‏برد، و هم شامه.

4- سرچشمه‏ای که این جام شراب طهور از آن پر می‏شود چشمه خاصی است که بندگان خدا از آن می‏نوشند، و آن را از هر جا بخواهند جاری می‏سازند"!
آری این چشمه شراب طهور چنان در اختیار ابرار و عباد اللَّه است که هر جا اراده کنند از همانجا سر بر می‏آورد، و جالب اینکه در حدیثی از امام باقر (ع) نقل شده که در توصیف آن فرمود: هی عین فی دار النبی (ص) تفجر الی دور الانبیاء و المؤمنین:" این چشمه‏ای است در خانه پیغمبر اسلام ص که از آنجا به خانه سایر پیامبران و مؤمنان جاری می‏شود"
آری همانگونه که در دنیا چشمه‏های علم و رحمت از خانه پیامبر اکرم‏ ص به سوی بندگان خدا و نیکان سرازیر می‏شود، در آخرت که تجسم بزرگی از این برنامه است چشمه شراب طهور الهی از همین بیت وحی می‏جوشد، و شاخه‏های آن به خانه‏های مؤمنان سرازیر می‏گردد!

5- در میان نعمتهای فراوان بهشتی که در این سوره آمده است نخستین نعمت" شراب طهور معطر خاصی" ذکر شده، و این شاید به خاطر آن است که پس از فراغ از حساب محشر در نخستین گام که در بهشت می‏نهند با نوشیدن از این شراب هر گونه اندوه و ناراحتی و ناخالصی را از درون جان خود می‏شویند، و سرمست از عشق حق به استفاده از سایر مواهب بهشتی می‏پردازند.

6- کامیابی‏های بهشتی به کسانی تعلّق می‏گیرد که خود را به مرحله عبودیّت رسانده باشند.

7- محرومیّت‏های موقّت بندگان خدا در دنیا، در قیامت جبران می‏شود.

8- اهل بیت، به خاطر رسیدگی به محرومان، به لقب ابرار و به خاطر اطاعت از خداوند، به لقب عباد اللّه ملقّب شدند.

9- بندگان خدا، اهل نیکی به دیگران هستند و نیکوکاران، بنده خدا هستند.

10- اراده بهشتیان کارساز است و آنان به هر چه اراده کنند می‏رسند و هرچه را اراده کنند انجام می‏شود.