1/4 نکتهها و پیام های سوره انسان آیه7 -10:
1/4 نکتهها و پیام های سوره انسان آیه7 -10:
1- در این آیات به ذکر اعمال و اوصافی که" ابرار" و" عباد اللَّه" دارند، پرداخته با ذکر پنج وصف دلیل استحقاق آنها را نسبت به این همه نعمتهای بیمانند توضیح میدهد. این اوصاف عبارتند از:
الف- آنها به نذر خود وفا میکنند.
ب- از روزی که عذاب و شر آن گسترده است بیمناکند.
ج- آنها غذای خود را در عین اینکه به آن نیازمندند و دوست دارند به" مسکین" و" یتیم" و" اسیر" میدهند.
د- آنها میگویند ما شما را تنها برای خدا اطعام میکنیم، نه پاداشی از شما میخواهیم و نه تشکری.
ه- آنها میگویند: ما از پروردگارمان خائفیم از آن روز که عبوس و شدید است.
قابل توجه اینکه دومین وصف از اوصاف پنجگانه، و پنجمین وصف هر دو مساله خوف است، با این تفاوت که در اولی تنها سخن از خوف روز قیامت است و در دومی خوف از پروردگار در روز قیامت، در یک مورد روز قیامت چنین توصیف شده که شر آن گسترده است و در مورد دیگر عبوس و شدید است که در واقع یکی گستردگی آن را میرساند و دیگری گستردگی کیفی را.
2- مصداق اتم و اکمل این آیات امیر مؤمنان علی و فاطمه زهرا و فرزندان آنها حسن و حسین" سلام اللَّه علیهم اجمعین" میباشند که نذر خود را در مورد سه روز روزه داشتن ادا کردند، و جز با آب افطار ننمودند، و قلب آنان از خوف خدا و خوف قیامت مالا مال بود.
بر اساس برخی روایات، اطعام مسکین و یتیم و اسیر در یک شب واقع شد و بر اساس برخی، در سه شب متوالی اتفاق افتاد و هر شب، یکی از آنها مراجعه کرد.
اطعام کردن آنها ساده نبود، بلکه توام با ایثار در هنگام نیاز شدید است، و از سوی دیگر اطعامی بود گسترده که انواع نیازمندان را از" مسکین" و" یتیم" و" اسیر" شامل میشد، و به این ترتیب رحمتشان عام و خدمتشان گسترده بود.
3- معنی" مسکین" و" یتیم" و" اسیر" روشن است، اما در اینکه این اسیر اشاره به کدام اسیر است در میان مفسران گفتگو است.
بسیاری گفتهاند منظور اسیرانی است که از مشرکان و کفار میگرفتند، و به قلمرو حکومت اسلامی در مدینه میآوردند، بعضی احتمال دادهاند که منظور از آن بردگانی است که اسیر دست مالک خود میباشند، و بعضی آن را به زندانیان تفسیر کردهاند، ولی تفسیر اول از همه مناسبتر و مشهورتر است.
4- در این آیه، کلمات مسکین و یتیم و اسیر به صورت نکره آمده تا بگوید: در اطعام، نباید گزینش کرد، بلکه به هرکس که بود انفاق کنید.
1- در این آیات به ذکر اعمال و اوصافی که" ابرار" و" عباد اللَّه" دارند، پرداخته با ذکر پنج وصف دلیل استحقاق آنها را نسبت به این همه نعمتهای بیمانند توضیح میدهد. این اوصاف عبارتند از:
الف- آنها به نذر خود وفا میکنند.
ب- از روزی که عذاب و شر آن گسترده است بیمناکند.
ج- آنها غذای خود را در عین اینکه به آن نیازمندند و دوست دارند به" مسکین" و" یتیم" و" اسیر" میدهند.
د- آنها میگویند ما شما را تنها برای خدا اطعام میکنیم، نه پاداشی از شما میخواهیم و نه تشکری.
ه- آنها میگویند: ما از پروردگارمان خائفیم از آن روز که عبوس و شدید است.
قابل توجه اینکه دومین وصف از اوصاف پنجگانه، و پنجمین وصف هر دو مساله خوف است، با این تفاوت که در اولی تنها سخن از خوف روز قیامت است و در دومی خوف از پروردگار در روز قیامت، در یک مورد روز قیامت چنین توصیف شده که شر آن گسترده است و در مورد دیگر عبوس و شدید است که در واقع یکی گستردگی آن را میرساند و دیگری گستردگی کیفی را.
2- مصداق اتم و اکمل این آیات امیر مؤمنان علی و فاطمه زهرا و فرزندان آنها حسن و حسین" سلام اللَّه علیهم اجمعین" میباشند که نذر خود را در مورد سه روز روزه داشتن ادا کردند، و جز با آب افطار ننمودند، و قلب آنان از خوف خدا و خوف قیامت مالا مال بود.
بر اساس برخی روایات، اطعام مسکین و یتیم و اسیر در یک شب واقع شد و بر اساس برخی، در سه شب متوالی اتفاق افتاد و هر شب، یکی از آنها مراجعه کرد.
اطعام کردن آنها ساده نبود، بلکه توام با ایثار در هنگام نیاز شدید است، و از سوی دیگر اطعامی بود گسترده که انواع نیازمندان را از" مسکین" و" یتیم" و" اسیر" شامل میشد، و به این ترتیب رحمتشان عام و خدمتشان گسترده بود.
3- معنی" مسکین" و" یتیم" و" اسیر" روشن است، اما در اینکه این اسیر اشاره به کدام اسیر است در میان مفسران گفتگو است.
بسیاری گفتهاند منظور اسیرانی است که از مشرکان و کفار میگرفتند، و به قلمرو حکومت اسلامی در مدینه میآوردند، بعضی احتمال دادهاند که منظور از آن بردگانی است که اسیر دست مالک خود میباشند، و بعضی آن را به زندانیان تفسیر کردهاند، ولی تفسیر اول از همه مناسبتر و مشهورتر است.
4- در این آیه، کلمات مسکین و یتیم و اسیر به صورت نکره آمده تا بگوید: در اطعام، نباید گزینش کرد، بلکه به هرکس که بود انفاق کنید.
- ۸۵۱
- ۰۹ فروردین ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط