یکی طفل دندان بر اورده بود

یکی طفل دندان بر اورده بود
پدر سر به فکرت فرو برده بود
که من نان و برگ از کجا اورمش ؟
مروت نباشد که بگذارمش
چو بی چاره گفت این سخن نزد جفت
نگر تا زن او را چه مردانه گفت
مخور هول ابلیس تا جان دهد
هم ان کس که دندان دهد نان دهد .بوستان سعدی .