34

تاریخ عرب‌ها و اسرائیلی‌ها - 11
_____________________
در سال 610 ز. {زادروزی}(میلادی) ، «محمدابن‌عبدالله» (1) ، در چهل سالگی ، فراخواندنِ نزدیکانِ خود به اسلام و گردآوردنِ رزمنده برای فراهم کردنِ یک سپاه کمکی برای «امپراتوریِ رومِ خاوری»{بیزانس} (2) ، و جنگیدن با سپاه «ایرانِ ساسانی» را آغاز کرد.

همچنین در همین سال ، کسی بنام «هراکلیوس» (3) ، در «امپراتوریِ رومِ خاوری» ، امپراتور «فوکاس» (4) را کشت ، و خود بر تخت این امپراتوری نشست.

در گسترده‌گوئیِ (توضیحِ) بیشترِ رویدادِ نخست ، باید گفت : از سده‌ها (قرن‌ها) پیش از سال 570 زادروزی (میلادی) ، رهمندی‌های (روابط) بازرگانی «عرب‌ها» و بویژه عرب‌های «تیرهء (طایفهء) قریش» (5) با «امپراتوری روم خاوری»{بیزانس} (3) ، رفته‌رفته (بتدریج) ، آنها را دلبستهء (علاقمند) دین «خدایارگرائی» (مسیحیت) (6) کرده بود ؛ ولی عرب‌ها با برخی از ویژگی‌های این دین ، ناسازگاری داشتند پایابراین (بنابراین) «امپراتورانِ روم» و «دین‌شناسان» (روحانیون) برجستهء رومی ، بر آن شدند (تصمیم گرفتند) که ویرایشی (نسخه‌ای) تازه از دین «خدایارگرائی» (مسیحیت) را پدید بیاورند که با ویژگی‌های فرهنگی «عرب‌ها» ، سازگاری داشته باشد ؛ تا «عرب‌ها» با گرویدن به آن ، به «امپراتوری روم خاوری»{بیزانس} (3) ، بیش از پیش ، نزدیک بشوند . در این پیراچگونی (شرایط) بود که در پیرامونِ (حدودِ) سالِ 570 زادروزی (میلادی) ، یک «دین‌شناس» (روحانی) برجستهء «خدایارگرائی» (مسیحیت) بنام «بَحیرا سرجیوس» (7) ، که عرب‌تبار و مانای (ساکنِ) شهر رومی «بُصرا» (8) بود ؛ این ویرایشِ عربی از دین «خدایارگرائی» (مسیحیت) را پدید آورد ؛ و خودش ، نخستین کسی شد که به این ویرایش تازه ، باور (ایمان) آورد ؛ و سپس ، فراخواندنِ (دعوت کردن از) دیگران ، برای باور آوردن به این «خدایارگرائیِ عربی» (مسیحیتِ عربی) را آغاز کرد . از ویژگی‌های فرجای (مهم) این ویرایش عربی از دین «خدایارگرائی» (مسیحیت) ، نارَوائیِ (ممنوعیتِ) «کشیدنِ نگارهء (تصویرِ) نامی‌کسانِ (شخصیت‌های) دینی» و «نوشیدنِ باده و می» بود.

در این پیراچگونی (شرایط) بود که در سال 579 زادروزی (میلادی) ، «محمدابن‌عبداللهِ» (1) نُه ساله ، که برای نخستین بار ، با کاروانِ بازرگانیِ عمویش «ابوطالب» (9) ، به شهر رومیِ «بُصرا» (8) ، گذار (سفر) کرده بود ، با «بحیرا سرجیوس» (7) دیدار کرد ؛ و «بحیرا» بر آن شد (تصمیم گرفت) که «محمد» را فرابخواند (دعوت کند) تا به «خدایارگرائیِ عربی» (مسیحیتِ عربی) ، باور بیاورد . پس «بحیرا» در همین نخستین دیدار ، خواندنِ «تورات» برای «محمد» را آغاز کرد ؛ و این کار را ، با خواندنِ داستان‌های «آدم و حوا» ، «نوح» ، «حابیل و قابیل» ، «ابراهیم» ، و «یوسف» آغاز کرد . پس از این هم ، هرگاه که «محمدابن‌عبدالله» بهمراه کاروانِ بازرگانیِ عمویش «ابوطالب» ، به شهر «بُصرا» میرفت ؛ «بحیرا» ، خواندنِ تورات برای محمد را ، پیگیری میکرد (ادامه میداد) ؛ تا اینکه رخ دادنِ «جنگ سالهای 602 تا 628 زادروزی (میلادی) میان ایرانِ ساسانی و امپراتوریِ رومِ خاوری» (10) ، به «محمد» و «بحیرا» انگیزه داد که «خدایارگرائیِ عربی» (مسیحیتِ عربی) را «اسلام» بنامند ؛ و گستراندنِ آن در میانِ عرب‌های «قریش» را آغاز کنند ؛ به این امید که این باورِ تازه ، به برانگیختنِ عرب‌ها برپد (علیه) «ایرانِ ساسانی» ، و فراهم شدنِ یک سپاه کمکی برای «امپراتوری روم خاوری» یاری برساند.

یادآوری میشود که «نوشتارِ (کتابِ) پاکِ (مقدسِ) یهودیان» یا همان «تَنَخ» (11) ، بخش آغازین ؛ و «انجیل» (12) ، بخشِ دومِ «نوشتارِ (کتابِ) پاکِ (مقدسِ) خدایارگران (مسیحیان)» میباشد ؛ و این دو بخش ، بپیدرپیگی (بترتیب) ، «پیمانِ کهن» (عهد عتیق) و «پیمانِ نو» (عهد جدید) نامگذاری شده‌اند . «تَنَخ» = «تورات» + «نوییم» + «کتوویم»

(1) https://en.wikipedia.org/wiki/Muhammad
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Byzantine_Empire
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Heraclius
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Phocas
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Quraysh
(6) https://wisgoon.com/pin/35839788
(7) https://en.wikipedia.org/wiki/Bahira
(8) https://en.wikipedia.org/wiki/Bosra
(9) https://en.wikipedia.org/wiki/Abu_Talib_ibn_Abd_al-Muttalib
(10) https://en.wikipedia.org/wiki/Byzantine%E2%80%93Sasanian_War_of_602%E2%80%93628
(11) https://en.wikipedia.org/wiki/Hebrew_Bible
(12) https://en.wikipedia.org/wiki/Gospel