( ‌‌دنیای مجازی)

( ‌‌دنیای مجازی)
در مجازی چون که شد مأوای ما.
وای بر امروز و هم فردای ما.

بسکه نیرنگ و ریاها دیده ایم.
از سرای واقعی ، رَم کرده ایم.

در گذشته روزگاری داشتیم.
عهد و پیمان و قراری داشتیم.

عشق را از ما مجازی سلب کرد.
بیهُده ما را به دامش جلب کرد.

کودک و پیر و جوان : گوشی به دست.
همچو غایب ، درمیانٰ جمع هست.

غالباً داداش و آبجی ها ، دروغ.
زیرِ ماستِ گفته ها : دوغ است دوغ.

جمله بر دامِ بلا : دل بسته ایم.
چونکه از دارِ حقیقی : خسته ایم.

قصرِ دل ها ، کلبه یِ اَحزان شده.
مقصدِ این ره : به ترکستان شده.

ای عظیم از روزگاری بی وفا.
دائماٰ افزون شود : آلامِ ما.
************
* شعر از عبدالعظیم عربی* خوزستان*