شادمانیِ زنی که اشک هایش

شادمانیِ زنی که اشک هایش
در آغوش تنهایی
به پهنای صورت است
جعل زیستن نیست !
نبردیست تمام عیار با قماش اندوه و یأس . . . !
هر چه هست ؛
این تفاوت محض میان لب و چشم
کامی ست که او بی وقفه
از عشق می گیرد
تا حواس دنیاش
گذر تند زمان را نفهمد . . .