چه ظریفانه است خلقت قلب آدمی...!

چه ظریفانه است خلقت قلب آدمی...!
به تلنگری می شکند...!
به لحنی می سوزد...!
برای دلی می میرد...!
به نگاهی جان می گیرد..!
و به یادی می تپد...!
شاد باش!
نه یک روز، بلکه همیشه...
بگذار آوازه شاد بودنت چنان در شهر بپیچد که رو سیاه شوند آنانکه بر سر غمگین کردنت شرط بسته اند...