چه روزا شمردیم و عاشق شدیم*چقدر جمعه ها رو به در زل زدیم*

چه روزا شمردیم و عاشق شدیم*چقدر جمعه ها رو به در زل زدیم*چقدر با امید ظهور یه مرد به زخما دوای تحمل زدیم*کبوترنبودیم امازمین قفس شد برامون تواین انتظار*همه سهممون مهذ وسجاده و شبا اشک وشیرین ترین انتظار *نفس می کشم تو نبودت ولی *هوای نبودت خوای غمه *می خوام کل دنیامو ازدست بدم تو باشی تو دنیام به جای همه*بااینکه تب و لرز این انتظار*منو زجر میده منو می کشه *دلم عصر جمعه بیاد غمات *به امید روز ظهورت خوشه