گاهی دلت بهانههایی می گیرد که

گــاهی دلـت بهانه‌هایی می گیرد که
خودت انگشت به دهان می‌مانی

گـاهی دلـتنگی‌هایی داری کـه
فـقط باید فریادشان بزنی
اما سکـوت می کــنی

گــاهی پشیمانی
از کـرده و ناکـرده‌ات

گــاهی دلـت نمـی‌خواهد دیـروز را
بـه یــاد بیــــاوری
انـگیزه‌ای برای
فــردا نداری
و حــال هـم کـه…

گـاهی فـقط دلــت میـخواهد
زانـوهایت را تـنگ در آغـوش بگیری
وگـوشه ای گـوشه ترین گـوشه ای کـه
مـی‌شـناسی بـــنشینی و فـــقط
نگــــاه کــنی

گـــاهی چــقدر دلــت
بـرای یــک خـیال راحـت
تـــنگ مـــی شــود