اشتباهمان این است که فکر میکنیم درد با حرف آرام میشود. در

اشتباهمان این است که فکر میکنیم درد با حرف آرام میشود. درد را باید درد کشیده باشی تا بفهمی چه رنجی میکشد آنکه درد دارد.
آدمها به یک اندازه ظرفیت ندارند ولی جایی میرسد که "برمیدارد تیغ را و میکشد روی همه ی زخمهای عادت"
ظرفیت که پرشود سرریز میکند.
حالا یکی امروز یکی ده سال دیگر و یکی هم بعد از مرگ لابد.

درد کشیده را درد کشیده میفهمد ....