امیدوارم هیچکس به جایی نرسه که تنها دلخوشیش بشه شب ، بشه

امیدوارم هیچکس به جایی نرسه که تنها دلخوشیش بشه شب ، بشه تاریکی و آرامش ، بشه تنهایی و یه پاکت سیگار و چند ورق کاغذ و یه خودکار مشکی...
اونوقته که دیگه کل روز رو به عشق گذشتن سر میکنی، کار میکنی ، نفس میکشی غذا میخوری و ... که شب بشه و دوباره...
شاید اینم یجور اعتیاده، اعتیاد به شب ، اعتیادی که هیچ تمایلی به ترک کردنش نداری و هیچکس ازش راضی نیست بجز خودت ، آخه این تنها رفیقیه که بی کلک به پات میشینه تا تموم بشه...
ایشالا واسش جبران می کنمو یه شبم من به پاش تموم میشم...
«وحید.م»