اشک پدر

اشک پدر
ﺍﻣﯿﺪ ﺯﯾﺴﺘﻨﻢ ، ﺩﯾﺪﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯼ ﺗﻮﺳﺖ
ﻗﺮﺍﺭﺑﺨﺶ ﺩﻟﻢ ، ﺗﺎﺏ ﮔﺎﻫﻮﺍﺭﻩ ﯼ ﺗﻮﺳﺖ
ﺗﻮ ، ﺍﯼ ﺷﻜﻮﻓﻪ ﯼ ﺍﯾﺎﻡ ﺁﺭﺯﻭﻣﻨﺪﯼ
ﺑﻤﺎﻥ ﻛﻪ ﺩﯾﺪﻩ ﯼ ﻣﻦ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺯ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﯼ ﺗﻮﺳﺖ
ﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﻙ ﺗﻮﺍﻡ ﺻﺒﺢ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﻮﺩ
ﻛﻨﻮﻥ ﭼﺮﺍﻍ ﺷﺒﻢ ﭘﺮ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﯼ ﺗﻮﺳﺖ
ﺑﻪ ﯾﻚ ﺍﺷﺎﺭﻩ ، ﻣﺮﺍ ﺭﺧﺼﺖ ﭘﺮﯾﺪﻥ ﺑﺨﺶ
ﮐﻪ ﻣﺮﻍ ﻭﺣﺸﯽ ﺩﻝ ، ﺭﺍﻡ ﯾﻚ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﯼ ﺗﻮﺳﺖ
ﺑﻪ ﭘﺎﺭﻩ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﻭﺭﺍﻕ ﻫﺮ ﻛﺘﺎﺏ ﻣﻜﻮﺵ
ﺩﻟﻢ ﻛﺘﺎﺏ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﭘﺎﺭﻩ ﭘﺎﺭﻩ ﯼ ﺗﻮﺳﺖ
ﺷﺒﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﻡ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻧﺮﺳﯿﺪ
ﺯﻻﻝ ﺍﺷﻚ ﭘﺪﺭ ، ﺑﺮﻕ ﮔﻮﺷﻮﺍﺭﻩ ﯼ ﺗﻮﺳﺖ
ﺩﻟﻢ ﭼﻮ ﻣﻮﺝ ، ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺩﻭﺩ ﺯ ﺑﯿﻢ ﺯﻭﺍﻝ
ﻛﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﻛﻪ ﭘﻨﺎﻫﺶ ﺩﻫﺪ ، ﻛﻨﺎﺭﻩ ﯼ ﺗﻮﺳﺖ
ﺧﺠﺴﺘﻪ ﭘﻮﭘﻚ ﻣﻦ ﺍﯼ ﯾﮕﺎﻧﻪ ﻛﻮﺩﻙ ﻣﻦ
ﺍﻣﯿﺪ ﺯﯾﺴﺘﻨﻢ ، ﺩﯾﺪﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯼ ﺗﻮﺳﺖ...