me

me
10فروردین 95

زندگی یعنی حضور نقشها و سایه ها

در کنارت مردمی هم رنگ با پروانه ها



چهره هایی با نقابانی درخشان و قشنگ

مارهایی خوش خط وخال و نقوشی رنگ رنگ



با تبسم هایی از جنس خیانت روی لب

روز ها روحانی و ابلیس در هنگام شب



همزمان دستی نوازش میکند مهرافرین

دست دیگر خنجری دارد به تو از جنس کین


خسته ام از اعتمادی که به یغما برده شد

باوری را که به چنگال شغالان خورده شد



سادگی در عشق یعنی پا نهادن روی مین

کج نشستن در سراشیبی خسران روی زین



شاه بیت این غزل را در کمال خستگی

میسرایم با خجالت با کمی شرمندگی.



(("""عشق یعنی زندگی را در نهایت باختن

چند روزی بی سبب با هر الاغی ساختن"""))