خود را به خدا بسپار،

خود را به خدا بسپار،
وقتی که دلت تنگ است

وقتی که صداقتها ،
آلوده به صد رنگ است

خود را بخدا بسپار،
چون اوست که بی رنگست

چون وادی عشقست او،
چون دور ز نیرنگ است

خود را به خدا بسپار ،
آن لحظه که تنهایی

آن لحظه که دل دارد ،
از تو طلب یاری

خود را به خدا بسپار ،
همراه سراسر اوست

دیگر تو چه میخواهی ؟!
بهر طلبت از دوست

خود را به خدا بسپار،
آن لحظه که گریانی

آن لحظه که از غمها ،
بی تابی و حیرانی

خود را به خدا بسپار،
چون اوست نوازشگر

چون ناز تو میخواهد ،
او را ز درون بنگر

خود را به خدا بسپارد ،
وقتی که تنت سرد است

وقتی که دل از دنیا ،
آمیخته ی درد است