هوای خانه چه دلگیر می‌شود گاهی

هوای خانه چه دلگیر می‌شود گاهی
از این زمانه دلم سیر می‌شود گاهی

عقابِ تیزپر دشت‌های استغنا
اسیر پنجه‌ی تقدیر می‌شود گاهی

نگاهِ مردمِ بیگانه در دل غربت
به چشم خسته‌ی من، تیر می‌شود گاهی

مبر ز موی سفیدم گمان به عمر دراز
جوان ز حادثه‌ای پیر می‌شود گاهی

بگو! اگرچه به جایی نمی‌رسد فریاد
کلام حق دمِ شمشیر می‌شود گاهی

بگیر دست مرا! آشنای درد بگیر!
مگو چنین و چنان دیر می‌شود گاهی

بسوی خویش مرا می‌کشد چه خون و چه خاک
محبت است که زنجیر می‌شود گاهی...