"این پست یکی از متنهای خودمه در وصفه انسانیت، تقدیم به شم

"این پست یکی از متنهای خودمه در وصفه انسانیت، تقدیم به شما دوستانم....
امید آن دارم که انسانیت سرلوحه زندگیمان شود:"



منِ‌او ندارم....

به نبض بودنمان دراین دنیا که فکر می‌کنم
می‌رسم به پوچی... به نیستی...
به برزخه افکاری که هبوط می‌کند از آدمیت
برای رسیدن به ابتذالِ وفوره انسانیت‌‌ها....
انسانیت‌های خفته در اعماقِ وجود...

منِ‌او ندارم...
منِ‌ اویم انسانیتی‌ست که گم‌شده در همان پوچستانه افکار...

حجم سبز باورهایم دررررد می‌کند
چقدر راه مانده تا رستن از تنیده شدن
در هیچستانه پیله‌هایمان...
چــند قدم مانده تا ساعت پروانگی؟
پروانگی نزدیک است..؟!


||آریانا||



پ.ن: "ببار اِی‌ ابرِمِےانـدود‌ِمن ‌مـستـانە‌ام ڪــن
بسوز انـدیـشە‌را ازبـیخ‌وبُن دیــووانە‌ام ڪــــن

چورودے برررروانم شو روان اِی‌دولتِ‌ شــعر
بِڪن تن‌رازِمن‌ من‌رازِجان جانانە‌ام ڪــن"


"چارتار_هندسه"

"لطفا کپی نکنید، سپاسگذارم"