خود گنه کاریم و از دنیا شکایت می کنیم/

خود گنه کاریم و از دنیا شکایت می کنیم/
غافل از خود ، دیگری را هم قضاوت می کنیم/

کودکی جان می دهد از درد فقر و ما هنوز/
چشم می بندیم و هر شب خواب راحت می کنیم/

عمر کوتاه است و دنیا فانی و با این وجود/
ما به این دنیای فانی ، زود عادت می کنیم/

ما که بردیم آبرو از عشق ، پس دیگر چرا/
عشق را با واژه هامان بی شرافت می کنیم؟

کاش پاسخ داشت این پرسش که ما در زندگی/
با همیم اما چرا احساس غربت می کنیم؟

من به این مصرع یقین دارم که روزی میرسد/
سوره ای از عشق را با هم قرائت می کنیم /