بریده از دقایقم ، غزل سرای غصه ها

بریده از دقایقم ، غزل سرای غصه ها
نگاه دل به سوی تو ، نگاه تو به نا کجا

سلول کوچکی شده ، بدون تو جهان من
نمی توان نفس کشید ، درین کسالت هوا

درین تهاجم کویر ، شدی تو سایبان دل
و قطره قطره خشک شد ، طراوت دقیقه ها

چه بی بهانه آمدی ، سعادتم رقم زدی
در ابتدای فصل عشق ، بگو غریبگی چرا ؟

شدی از عشق دلزده؟ چه بر سر تو آمده
که من غریبه ای شدم ، غریبه، یار و آشنا

به هر کجا که می روی، رفیق هر که می شوی
خدا کند به میل تو ، شود تمام ماجرا

نیا دگر که بعد از این ، پس از غروب نبض عشق
به روی دوش می کشی، جنازه ی دل مرا