وقتی پای نبودنت وسط باشد

وقتی پای نبودنت وسط باشد
خودآزاری می شود ایدئولوژیِ تمام افکارم..
خودآزاری یعنی
همیشه ایمان دارم که
پای یک رقیب در میان است.. آنقدر که
وقتی دستانت را قرض نمی دهی،
با یک جبر احمقانه،
تمام احتمالات، به نبودنت قسم می خورند.. احتمالاتی مِن شَر الوَسواسِ الخناس…
اعوذ بالله من شرِ نبودنت
که نبودنت از جنس شیطان است،
وقتی ابلیس وار به جان می افتد
برای خیانت به خیالت…
دستِ من نیست..، اینکه
هجا به هجای اسمت در من ریشه دوانده است،
که اگر دست من بود
هرگز تن به دق مرگ شدن
در هجوم دوگانه بودن و نبودنت نمی دادم.. و
تیپ ایده آل نمی شدم یک خود آزار را که
کوچه به کوچهء این شهر را
با برچسبِ تو پرسه می زند…