آمدم دانه بپاشم، که دلت پر زد و رفت

آمدم دانه بپاشم، که دلت پر زد و رفت

رسم مرغان مهاجر، به دلم سر زد و رفت

غافل از آتش عشقی که به جانم زده بود ...

همچو طفلی، پی بازی، آمد و در زد و رفت