چه شب ها چه شب ها که از هجرت نخفتم

چه شب ها چه شب ها که از هجرت نخفتم
بدل چون- لاله داغت را نهفتم
نگفتم-غمت را مردم و با کس نگفتم
نیامد نیامد سرانجامم نیامد
نگارا خدارا بجـز خون جگر
چون لاله در جامم نیامد
گــرفتار بــلا گشتـم ، بـه عشـقت مبـتلا گشــتم
بـبـین مهــر و وفا را، خـــــــریدارم بــــــلا را
به کف حسنی که زود آید، چو گل دیری نمی پاید
چـــرا نــــازی به حُسنی، کــــه می جوید فنا را
مــــران از درگـــه خود، گــــــــدای آشنــا را