آب زنید راه را هین که نگار می‌رسدمژده دهید باغ را بوی بها

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسدمژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسدراه دهید یار را آن مه ده چهار راکز رخ نوربخش او نور نثار می‌رسدچاک شدست آسمان غلغله‌ای‌ست در جهانعنبر و مشک می‌دمد سنجق یار می‌رسدرونق باغ می‌رسد چشم و چراغ می‌رسدغم به کناره می‌رود مه به کنار می‌رسدتیر روانه می‌رود سوی نشانه می‌رودما چه نشسته‌ایم پس شه ز شکار می‌رسدباغ سلام می‌کند سرو قیام می‌کندسبزه پیاده می‌رود غنچه سوار می‌رسدخلوتیان آسمان تا چه شراب می‌خورندروح خراب و مست شد عقل خمار می‌رسدچون برسی به کوی ما خامشی است خوی مازان که ز گفت و گوی ما گرد و غبار می‌رسد