اکنون کجایی ای خود دیگر من؟ ایا در این سکوت شب بیداری؟
اکنون کجایی ای خود دیگر من؟ ایا در این سکوت شب بیداری؟ بگذار نسیم پاک تپش و مهربانی جاودانه ی قلبم را به تو برساند. کجایی ای ستاره زیبای من؟ تیرگی زندگی مرا در اغوش کشیده و اندوه بر من چیره گشته است. لبخندی در فضا بزن؛ که خواهد رسید و مرا جانی دوباره خواهد داد! از انفاس خود عطری در فضا بپراکن که حمایتم خواهد کرد! کجایی ای محبوب من؟ اه ؛ چه بزرگ است عشق! و چه بی مقدارم من! جبران خلیل جبران
- ۱.۸k
- ۲۶ مهر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط