گاه گاهی با خودم نامهربانی میکنم

گاه گاهی با خودم نامهربانی میکنم 
با خودم لج می کنم با غم تبانی میکنم 
. 
می نشینم چای می نوشم کنار پنجره 
بی کسی های خودم را دیده بانی می کنم 
. 
آب می ریزم به روی خاک گلدان های خشک 
آب پاش خانه را دارم روانی می کنم 
. 
چشم می دوزم به دستانی که در دست تو بود 
خاطرات رفته ام را بازخوانی می کنم 
. 
بی نشانی رفتی و دلتنگ ماندم چاره چیست 
نامه ها را می نویسم بایگانی می کنم 
. 
آه حالا که خودت اینجا کنارم نیستی 
در کنار عکس تو شیرین زبانی میکنم