خدا گریه ی ی مسافر ندید

خدا گریه ی ی مسافر ندید
دل نبست به هیچ کس و دل نبرید
آدم رو برای دوری از دیار
جاده رو برای غربت آفرید
جاده اسم منو فریاد می زنه
میگه روز دل بریدن
کوله باری که مر از خاطره هاس
روی شونه لرزون منه
از تموم آدمهای خوب وبد
از تموم قصه های خوب بد
چی برام مونده به جز یه خاطره
نقش گنگی تو غبار پنجره
جاده آغوشش,وا کرده برام
منتظره مونده که من بهاش بیام
قصه تلخ خدا حافظی رو
می خونم با اینکه بسته هست لبام
پشت سر گذاشتن خاطره ها