در زندگیِ تک تک ما حتما کسی وجود دارد که همیشه جایش خالی

در زندگیِ تک تک ما حتما کسی وجود دارد که همیشه جایش خالی ست... حالا ما خودمان را سرگرم می کنیم. یک نفر عکاسی می کند، نفری دیگر ساز می زند، دیگری می نویسد و گاهی شاید کتابی بخواند، حافظ را باز کند و فال بگیرد...موزیکی گوش دهد یا با دوستانش بیرون برود و هزارجور از این کارها که خودت بهتر از هرکس میدانی..
نمی دانم تو خودت را به چه کاری مشغول کرده ای برای فرار از جای خالی زندگی ات، اما ادمی ست دیگر برای فرار تا کجا ها که نمی رود. دست به چه کار هایی که نمی زند...در شیرین ترین لحظات ارزو خواهی کرد که ای کاش او هم بود از این شیرینی می چشید و در غمگین ترین لحظات...امان از آن لحظه ای که تو به شانه هایش محتاجی برای گریستن و او خود را دریغ می کند
همه ی ما ادم ها در حالی که می توانستیم یک دیگر را شاد کنیم...دقیقا در همان لحظه خودمان را دریغ کردیم. همین من ساده که امروز نشستم و می نویسم، شاید من هم خودم را جایی دریغ کرده باشم از کسی....
"ما ساخته شدیم انگار برای همین دریغ کردن ها"