بانو بهاره ت چگونه گذشت؟!

بانو بهاره ت چگونه گذشت؟!
تنها میان غنچه های تازه شکفته.
چگونه بی آدمهایی که باید کنارت قدم میزدند و دستان مهربانت را گرم، میان دستانشان میگرفتند سپری شد؟!
بانو....
راستش را بگو
چگونه روزهای بهاری عمرت، چشم انتظار روزهای خوب بودی!؟
پاییزت هم رسید!!!
پنجره ی اتاقت را باز کن تمام هوایش را نفس بکش...
بانو...میدانم!
تنها ماندن میان آدمهایی که دوستشان داری و چشم بستن به رویت سخت است!
ولی این پاییز فصل توست!
این پاییز را با خودت زندگی کن....
بانو، این پاییز را تنها خودت را بغل کن زیر باران ببر...
و بشور تمامت را بین این آدمها...