یک روز پرندگان سراغم را از

یک روز پرندگان سراغم را از
پنجره و نور خانه می گیرند.
پرده را باد آرام می رقصاند
گلدانی بی آب گوشه ی پنجره
لب هایش از نبودنم خشک میشود،
و سایه ای تاریک گوشه ای
از خانه ام را تصرف می کند.
صدای سوت قطار بارها شنیده میشود
مسافر کدامین مقصدش بوده ام؟
که اینگونه پرندگان بی دانه مانده اند
و زمستان پیش پای بهار
مهمان خانه ام شده.
گفته بودم تا طلوع رویاهایم
چیزی نمانده...
به پیراهن سفیدی که
عطر تو را دوست داشت
و مدام بهانه ی آغوشت را می گرفت.
قول داده بودم مسافر قطاری باشم
که مقصدش تو باشی
و تا بهار به خانه برگردیم.
حالا جایی که من هستم
بارها مقصد را دیده ام...
و تن مسافران زیادی
به دست هایم خورده.
بهار آمده است
و قاصدکی روی پیراهنم نشسته
قطار بارها سوتش جهان را بیدار کرده است.
اما پاهای مردی کنارم راه نمی رود...
حالا من مانده ام و یک بهار
با خانه ای که پرندگانش چشم انتظار
قدم های دو آدمی هستند،
که یک روز قول داده بودند
در سایه های تاریک جهان
نور روشن وجود یکدیگر باشند. #پگاه_دهقان
دیدگاه ها (۱)

پدرم نیست ...

لیلی

✦ اولین گناه ✦فصل هفدهم: جایی که هیچ‌کس نمی‌آید---مهمان‌خانه...

امروز مرگی دردناک را از سر گذراندم. امروز از خیابان گذشتم بی...

🌙 دوشیزه ماهقسمت هفتملارا هنوز دست کایله را گرفته بود.صدای س...

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_67فصل سی‌ام | د...

پاییز که می‌رسد، انگار کسی در دوردست‌ها آهنگ دلتنگی‌اش را بر...

لطفا برگرد عزیزم بدون تو اینجا هیچ معنایی ندارد.برگرد... نه ...

### پارت چهارم: اتحاد در تاریکینفس‌های هر دو، مثل دود در فضا...

دوستتـ دارمـ، مثل درختی که باران را. بی‌نیاز از دلیل، بی‌انت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط