بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
شعبان، ماه سرور و تطهیر دلها با مناجات، برای ورودی با نشاط به ماه مبارک رمضان
فرازی از مناجات شعبانیه :إِلٰهِى إِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَىَّ بِفَضْلِ سَعَتِكَ‌.
إِلٰهِى كَأَنِّى بِنَفْسِى واقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ وَقَدْ أَظَلَّها حُسْنُ تَوَكُّلِى عَلَيْكَ فَقُلْتَ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَتَغَمَّدْتَنِى بِعَفْوِكَ‌ - ای معبودم! اگر من شایسته رحمتت نیستم، تو سزاواری که بر من با فراوانی فضلت بخشش کنی، معبودم! گویی من با همه هستی‌ام در برابرت ایستاده‌ام، درحالی‌که حسن اعتمادم - توکلم به تو، بر وجودم سایه افکنده است و آنچه را تو شایسته آنی بر من جاری کرده‌ای و مرا با عفوت پوشانده‌ای.
اگر در ماه شعبان توقیق نیافته‌ای که مناجات شعبانیه را با توجه و اخلاص بخوانی، چند فراز، یا حتی یک فرازش را بخوان، چرا که مناجات، یک توجه دل است و با یک جمله نیز صورت می‌پذیرد و البته محبّ با محبوب، مناجات‌ها دارد.
ما، هر چقدر هم گناهکار باشیم، مسلمانیم؛ به اولوهیت، ربوبیّت و رازقیت او ایمان داریم و می‌دانیم که بازگشت به سوی اوست، و در این دنیا نیز همه چیز را از او می‌ خواهیم؛ پس چه چیزی سبب غفلت از یاد او و مانع از اندک مناجاتی با او می‌گردد؟!
از فرصت باقیمانده در شعبان بهره ببریم تا ما را پاک و با نشاط، به میهمانی خود وارد نماید.