غنچه با دلِ گرفته گفت : زندگی لب زِ خنده بستن است ، گوشه‌

غنچه با دلِ گرفته گفت : زندگی لب زِ خنده بستن است ، گوشه‌ای درونِ خود نشستن است ...

گل به خنده گفت : زندگی شکفتن است !
با زبانِ سبز ، راز گفتن است ...

گفت‌ و گوی غنچه و گل ، از درون باغچه باز هم به گوش می‌رسد ...

تو چه فکر می‌کنی ؟ راستی کدام یک درست گفته‌اند ؟ من که فکر می‌کنم گل به رازِ زندگی اشاره کرده است ...

هر چه باشد او گل است ! گل ، یکی دو پیرهن بیشتر زِ غنچه پاره کرده است !


قیصر امین پور