از بچگی بهم گفتن بزرگ میشی یادت میره من کوچیک شدم و یادم

از بچگی بهم گفتن بزرگ میشی یادت میره من کوچیک شدم و یادم موند و این یادم داد،که واقعیت همیشه بر خلاف گفته هاشون خواهد بود نقطه این آهنگ حالت روحیِ الآن منه نه خوشگله،نه زشت،نه عامه پسند نه واسه مهمونی خوبه نه توی ماشین،وسط یه جاده پر از منظره ی قشنگ نه خوبه،نه بد نه درسته،نه غلط نه سیاهه،نه سفید خاکستریه این یعنی رنگ واقعیت،واقعیتی که میگه کل زندگی یه بازیِ رویاهات میکشنت جلو،خاطراتت میکشنت عقب چی میمونه ازَت؟یه چیزی میشی به عمق افکارت و به طول زندگی