گاه بــراے رهــا شدڹ از زخم هاے

گاه بــراے رهــا شدڹ از زخم هاے

زنــدگے باید بخشید و گذشت ...

میدانم ڪه بخشیدڹ ڪسانیڪہ از آنها

زخم خورده ایم سخت تریڹ

ڪار دنیاست، ولے تا زمانیڪه هر صبح

چشماڹ خود را با ڪینہ باز ڪنیم

و آدمهاے خاطراتِ تلخ را زنـــده نگه

داریم و در ذهڹ خــود هــر روز

محاڪمـه شـان ڪنیـم، رنـگ آرامش را

نخــواهیــم دیـــد!!!

گاه بایـد چشم هــا را بست و از ڪنار

تمام بــد بـودنهــا نیـز گـذشت...

شایــد اینگـونـہ آرامش را بـه خــودمـاڹ

هــدیه دهیم.