ماه سیمای من..قلبم

ماه سیمای من..قلبم
هنوز یادم نرفته و نخواهد رفت تا نفس میکشم،که دشتی بودم لم یزرع،خشک و بایر.تو که آمدی با آمدنت. جان گرفتم. نفسم مهر دستانت شد امید من.اشک هایت که برایم ریختی شد آبیاری وجودم..نگاه گرمت شد خورشید وجودم..من با تو سبز شدم و جان گرفتم و رشد کردم در آغوش دریایی ات..من جان گرفتم با تو و حالا من خاک کف پای تو هستم.سرسبزی ام بی چون وچرا به نام تو است. و من همه عمرم را مدیون توام.. فدای قد و بالات. جون ناقابل من فدات عمرم..