هیچ وقت

هیچ وقت
هیچ وقت " غروب " را برای رفتن انتخاب نکن!
غروب، بی رحم ترین حسرت را با خود دارد.
پشت سرت راه می افتد...
و با یک قلم موی سرخ...
ردپاهایت را پاک می کند؛
و همین می شود که هیچ اثری از تو نمی ماند.
شک نکن
فراموش می شوی اگر
ردپایی نباشد!
اگر خاطره ای به جا نگذاشته باشی...
و یا اگر به فاصله ای اجباری تبعید شده باشی!
شب
پس از تو
با تمام لحظه های سردش
دلت را می سوزاند
و تو می مانی و کوله باری خالی...
رو به راهی که
تا چشم کار می کند جاده است!
برو
برو اما...
از من به تو نصیحت
حتی اگر مجبور هم بودی...
هیچ وقت
هییچ وقت
هیییچ وقت...
"غروب" را برای رفتن انتخاب نکن!