دوست دختر بامزه من

دوست دختر بامزه من
پارت شیش

ویو ات:

داشتم فیلم میدیدم و خوراکی میخوردم، فیلمش ترسناک بود و چراق ها هم خاموش بود.
من عاشق ژانر ترسناکم و معمولا هم نمیترسم چقدر ساکت شد اون دختره نمیخواد بره تو عمارت؟
که یهو...
صدای باز شدن در توی سکوت مثل بمب پخش شد و منم جوری جیغ زدم انگار آخرالزمان شده...
ترسیدم و اون لحظه ذهنم سمت اینکه ممکنه در باشه نرفت.
پشت سرم رو نگاه کردم دیدم سائه بای قیافه متعجب، خشکش زده.
فیلم رو استپ زدم و رفتم سمتش.
با کلافگی گفتم:«ای خدا چرا انقدر سریع در رو باز میکنی مردم از ترس!»
اهی کشیدم و گفتم:«ولش کن،مهم نیست...چقدر زود برگشتی.راستی چی شد؟»
چند بار پشت سرهم از رو تعجب پلک زد و بعد بلند بلند خندید.
اون داشت میخندید؟ واقعا؟ خیلی عجیب و نادره...
بعدش گفت:«وای دختر...چطوری میتونی تو یک لحظه جیغ بنفش بکشی،ناراحت بشی،منو سرزنش کنی،با مسئله کنار بیای و بعد حتی درباره اتفاقاتی که بیرون برای من افتاده بپرسی؟»
هنوز خنده رو لباش بود...


ویو سائه:
هنوز عصبانی بودم برای همین در رو محکم باز کردم ولی با دیدن اون واکنش ها نتونستم جلوی خندم رو بگیرم.
این دختره بامزه فقط مال منه.
اروم رفتم سمتش و بغلش کردم.
موهاش رو نوازش کردم و اروم گفتم:«ببخشید که ترسوندمت دخترِ کوچولویِ من.»
متقابلا بغلم کرد و سرش رو روی سینه‌م گذاشت و گفت:«میبخشمت شاهزادهِ من»
کاملا متوجه اینکه قلبم ی ضربه جا انداخت شدم.
کم پیش میاد منو شاهزاده من صدا کنه و من عاشق این لغبم...
دستم رو از روی سرش برداشتم و با دوتا از انگشتام چونه‌ش رو گرفتم و صورتش رو سمت خودم برگردوندم.
اروم جلو اومدم و بوسه ای عمیق و طولانی ازش گرفتم.
بعدش گفتم:«تو فقط مال منی باشه؟هیچوقت،هیچکس نمیتونه نزدیکت بشه...عاشقتم،لطفا همیشه باهام بمون»
نمیدونم چرا این حرف هارو زدم ولی تعحب رو از تو نگاهش میخوندم.
بعدش لبخند محوی زد و گفت:«باشه،هیچوقت ترکت نمیکنم.من بهت قول داده بودم نه؟هنوزم سر قولم هستم که تا اخر عمرم فقط و فقط تو تنها شاهزاده منی،عزیزم»


پایانِ دوست دختر بامزه من.

ببخشید ی مدت نبودم ولی الان اگه درخواستی دارین درخدمتم.