از آن هنگام كه مؤذن "حَيَّ عَلَى العَزا" را بر بالاى مأذن

از آن هنگام كه مؤذن "حَيَّ عَلَى العَزا" را بر بالاى مأذنه جارى كرد، باز ياد شما افتادم!...
شما كه هر روز هم غُصّه ى ما را مى خوريد و هم، قِصّه ى كربلا را مرور مى كنيد!...
با خودم فکر كردم: كاش! حالا كه "يارِ" خوبى نبودم، لااقل "بارى" هم بر دوشِتان نگذارم!...
حالا كه نتوانستم براى تان "دوست" خوبى باشم، حداقل با اعمال و رفتارم، "دشمنان"تان را بيش تر نكنم!...
مى گويم: حالا كه چندروزیست هلال محرم مهمان آسمان شده، چه خوب است که هر روز با روضه ى حسين نَفَس تازه كنيم و غبار و سياهى را از دل بشوئيم!...
راستى! شما به كدام مجلس روضه مشرف مى شوى؛ آقاى عزيز!...
آقا دستم خالی و دل پر از نیاز است, برای همین از امروز با زبان عزیزانت بر تو سلام می گویم...
و امروز از لسان مبارک مادرتان می گویم...
السلام عليك يا نورالله فى الظلمات الارض‌