روبرو بنشینی ای ماهان چه حالی میدهد

روبرو بنشینی ای ماهان چه حالی میدهد
مهربان باشی و بس شادان چه حالی میدهد

چشمهایت غرق مستی و نیاز ، ای ماه من
مِی ببارد دیده چوُن باران چه حالی میدهد

خنده هایت از ته دل ، عشوه آلود و ظریف
دورْ گردانی غم و حرمان چه حالی میدهد

خلوتی دلخواسته من باشم و شمع و شما
شهدْ ریزی بر لبم ای جان ، چه حالی میدهد

زلفِ خود را واکنی آن بافه های بی بدیل
جان پریشان میکنی آسان چه حالی میدهد

درد بیدرمان من دوری ز دستان شماست
درد من را گر کنی درمان چه حالی میدهد