اگه کسی لهجه شیرازی بلده بوخونه

اگه کسی لهجه شیرازی بلده بوخونه
اومَدم نگات کُنم دلُم هَواتِ کرده بود
بخدا دلُم هَوُي چيشُي سيات کرده بود
هَنوزَم موواتِ اَي بيفشوني دل مي بري
ها عامو دلُم هَوُي مووُي کوتات کرده بود
بازم اَي خواسي اَزُم بونه بيگيري جَر بُکني
بي بُکُن دلُم هَوُي همي ئي کارات کرده بود
هر جُ از مهرُ وفا مي خوان بگن اسم شُمان
دل من هَوُي تُ وُ مهرُ وفات کرده بود
دَم رو صِدُي قشنگت تو گوشُم زنگ مي زنه
بي جهت نيس که دلُم هَوُي صدات کرده بود
تو نگات شرمُ حَيُي هَس که آدم حَظ مي کنه
دل هَوُي نِگُي پُر از شرمُ حيات کرده بود
هر کاري مي خُي بُکُن آمو حالُ از پيشم نرُ
بيذُ خوب نگات کنم دلُم هوات کرده بود