پسر،

پسر،
موقعی که آدم می‌میرد:
این مردم خوب آدم را از چهار طرف محاصره می‌کنند.
من امیدوارم که وقتی مُردم،
یک آدم بافهم و شعوری پیدا بشود و جنازه‌ی مرا توی رودخانه‌ای ، جایی بیندازد.
هرجا که می‌خواهد باشد، ولی فقط توی قبرستان، وسط مرده‌ها، چالم نکنند.
روزهای یکشنبه می‌آیند و روی شکم آدم دسته گل می‌گذارند، و از این جور کارهای مسخره.
وقتی که آدم زنده نباشد، گل را می‌خواهد چه کار؟
مرده که به گل احتیاجی ندارد…