بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
دوست داشتن خود و زندگی که رحمت و نعمت إلهی میباشد را خداوند سبحان در وجود تمامی بندگانش و از جمله نوع انسان نهادینه نموده است، که اگر چنین محبّتی نبود، کسی شوق زندگی نداشت، برای زندگی بهتر و بیشتر تلاشی نمی نمود و هرگز برای رفع مشکلات و دفع خطرات، اقدامی نمینمود؛ چنان که هیچ انگیزهای برای نوع دوستی نداشت و هیچ رغبت و کششی به زندگی اجتماعی، ازدواج و برخورداری از فرزندان و نسل نمیداشت و حیات بشر در زمین، شکل نگرفته، به پایان می رسید!
بدیهی است که هر امری نزد آدمی مطلوب و محبوب باشد، ضد آن و هر چه که آن را به خطر بیندازد،نزد آدمی نامطلوب میباشد؛ یا به تعبیری دیگر، در مقابل هر حُبّی، حتماً بُغضی وجود دارد -در مقابل هر دوستی، حتماً دشمنی وجود دارد؛ چنان که کفر در مقابل ایمان قرار دارد - کفار در مقابل مؤمنان قرار میگیرند؛ و مؤمنان اهل ایمان را دوست دارند و نسبت به کفار، سخت گیری و شدت دارند؛ چنان که فرمود: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ -محمد صلوات الله علیه و آله و کسانی که با او هستند، نسبت به کفار شدید و میان خود رحمتآور میباشند همافزایی دارند. (سوره فتح بخشی از آیه 29)
بنابراین، بسیار طبیعی است که کسی به خودی خود، زندگی را دوست داشته باشد و از مرگ بترسد؛ اما علل و مبانی این حبّ و بُغض در افراد متفاوت است. برخی دنیا را برای متاع دنیا و لذائذش دوست دارند؛ اما برخی دیگر زندگی دنیوی را برای رشد دوست دارند برخی از مرگ به خاطر کنده شدن از تعلقات دنیوی میترسند - برخی دیگر به خاطر پایان فرصت و نیز مواجهه با عظمت محشر و حساب و کتاب و عواقب آن چه کردند میترسند!
حضرت امام سجاد علیه السلام، همچون دیگر اهل عصمت علیهم السلام، مشتاق لقاء الله و عاشق شهادت بودند، دربارۀ مرگ و البته با نگاه ایمانی، فرمودند: أشَدُّ ساعاتِ ابنِ آدمَ ثلاثُ ساعاتٍ : السّاعَةُ التي يُعايِنُ فيها ملَكَ المَوتِ، و السّاعَةُ الّتي يَقومُ فيها مِن قَبرِهِ، و السّاعَةُ التي يَقِفُ فيها بينَ يَدَيِ اللّهِ تباركَ و تعالى، فإمّا إلَى الجَنّةِ، و إمّا إلَى النّارِ- سخت ترين لحظات آدمى سه لحظه است: لحظهاى كه ملك الموت را مى بيند، و لحظهاى كه از گورش برمى خيزد ، و لحظهاى كه در برابر پروردگار خود ـ تبارك و تعالى ـ مىايستد، پس يا سوى بهشت میرود يا سوى دوزخ .(الخصال: 119/108)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
دوست داشتن خود و زندگی که رحمت و نعمت إلهی میباشد را خداوند سبحان در وجود تمامی بندگانش و از جمله نوع انسان نهادینه نموده است، که اگر چنین محبّتی نبود، کسی شوق زندگی نداشت، برای زندگی بهتر و بیشتر تلاشی نمی نمود و هرگز برای رفع مشکلات و دفع خطرات، اقدامی نمینمود؛ چنان که هیچ انگیزهای برای نوع دوستی نداشت و هیچ رغبت و کششی به زندگی اجتماعی، ازدواج و برخورداری از فرزندان و نسل نمیداشت و حیات بشر در زمین، شکل نگرفته، به پایان می رسید!
بدیهی است که هر امری نزد آدمی مطلوب و محبوب باشد، ضد آن و هر چه که آن را به خطر بیندازد،نزد آدمی نامطلوب میباشد؛ یا به تعبیری دیگر، در مقابل هر حُبّی، حتماً بُغضی وجود دارد -در مقابل هر دوستی، حتماً دشمنی وجود دارد؛ چنان که کفر در مقابل ایمان قرار دارد - کفار در مقابل مؤمنان قرار میگیرند؛ و مؤمنان اهل ایمان را دوست دارند و نسبت به کفار، سخت گیری و شدت دارند؛ چنان که فرمود: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ -محمد صلوات الله علیه و آله و کسانی که با او هستند، نسبت به کفار شدید و میان خود رحمتآور میباشند همافزایی دارند. (سوره فتح بخشی از آیه 29)
بنابراین، بسیار طبیعی است که کسی به خودی خود، زندگی را دوست داشته باشد و از مرگ بترسد؛ اما علل و مبانی این حبّ و بُغض در افراد متفاوت است. برخی دنیا را برای متاع دنیا و لذائذش دوست دارند؛ اما برخی دیگر زندگی دنیوی را برای رشد دوست دارند برخی از مرگ به خاطر کنده شدن از تعلقات دنیوی میترسند - برخی دیگر به خاطر پایان فرصت و نیز مواجهه با عظمت محشر و حساب و کتاب و عواقب آن چه کردند میترسند!
حضرت امام سجاد علیه السلام، همچون دیگر اهل عصمت علیهم السلام، مشتاق لقاء الله و عاشق شهادت بودند، دربارۀ مرگ و البته با نگاه ایمانی، فرمودند: أشَدُّ ساعاتِ ابنِ آدمَ ثلاثُ ساعاتٍ : السّاعَةُ التي يُعايِنُ فيها ملَكَ المَوتِ، و السّاعَةُ الّتي يَقومُ فيها مِن قَبرِهِ، و السّاعَةُ التي يَقِفُ فيها بينَ يَدَيِ اللّهِ تباركَ و تعالى، فإمّا إلَى الجَنّةِ، و إمّا إلَى النّارِ- سخت ترين لحظات آدمى سه لحظه است: لحظهاى كه ملك الموت را مى بيند، و لحظهاى كه از گورش برمى خيزد ، و لحظهاى كه در برابر پروردگار خود ـ تبارك و تعالى ـ مىايستد، پس يا سوى بهشت میرود يا سوى دوزخ .(الخصال: 119/108)(ادامه دارد...)
- ۲۷۳
- ۲۹ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط