اینجا همان جایی ز دنیای محال است

اینجا همان جایی ز دنیای محال است
جایی که صد پاسخ برای یک سوال است
از پخش اشکِ آسمان، در پشت شیشه
فهمیده ام اندوه این دل بی مثال است
فهمیده ای ، شاید سکوتم گفته باشد...
فکر جدا ماندن ز تو، عینِ زوال است
با تو چه نسبت دارد این حال دل من ؟
هر جا که تنها رفته باشم ضد حال است!
دریا خیال اوج را بر موج بخشید
دردا که ویرانی جواب این خیال است
زاینده ی عشقی و با من نیستی باز
دنیا چرا بی عشق دنبال کمال است ؟!
من خوانده ام امشب حدیث سوگ؛ آری
قوم ام سفر کرده، برایم لحظه سال است