شب که

شب که
سرمه می‌پاشد آسمان را
دلتنگی تکیه میزند ،
به صخره‌های صعب العبور انتظار
ذره ذره
آتش می‌افروزد بر خاکستر دلم

و من
تیشه به دست قطع میکنم
ریشه های نهال کوچک چشمانم را

شاید پروانه شوم
بر این همه آشفتگی ...
#فرزانه_اکبری #هنری