طاووسی در دشت پرهای خود را می‌کند و دور می‌ریخت. دانشمندی

طاووسی در دشت پرهای خود را می‌کند و دور می‌ریخت. دانشمندی از آنجا می‌گذشت، از طاووس پرسید : چرا پرهای زیبایت را می‌کنی؟ چگونه دلت می‌آید که این لباس زیبا را بکنی و به میان خاک و گل بیندازی؟ پرهای تو از بس زیباست مردم برای نشانی در میان قرآن می‌گذارند. یا با آن باد بزن درست می‌کنند. چرا ناشکری می‌کنی؟
طاووس مدتی گریه کرد و سپس به آن دانشمند گفت: تو فریب رنگ و بوی ظاهر را می‌خوری. آیا نمی‌بینی که به خاطر همین بال و پر زیبا، چه رنجی می‌برم؟ هر روز صد بلا و درد از هرطرف به من می‌رسد. شکارچیان بی رحم برای من همه جا دام می‌گذارند. تیر اندازان برای بال و پر من به سوی من تیر می‌اندازند. من نمی‌توانم با آنها جنگ کنم پس بهتر است که خود را زشت و بد شکل کنم تا دست از من بر دارند و در کوه و دشت آزاد باشم. این زیبایی، وسیله غرور و تکبر است. خودپسندی و غرور بلاهای بسیار می‌آورد. پر زیبا دشمن من است.
دیدگاه ها (۱)

چند جمله تلخ، اما واقعی...دنیا پر شده از آدم‌هایی که نفس می‌...

داستان کودکانه «راز پروانه‌ی کوچک و مهمان ناخوانده» به نویسن...

ناله ای کردم و گفتم « فقط تویی جئون جونگکوک همونی که الان ما...

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت دوم :البته اگر وسط بیراهه و...

بازم سکوت. کامیل قسم خورده بود که لب از لب باز نکنه. اگر امش...

### 🖤 **Part 9: سوگندِ خاکستر و نور**آرامشی که در آغوشِ تهیو...

رمان: آخرین رقص در قصر#𝗧𝗵𝗲_𝗟𝗮𝘀𝘁_𝗗𝗮𝗻𝗰𝗲_𝗶𝗻_𝘁𝗵𝗲_𝗣𝗮𝗹𝗮𝗰𝗲Part_1فصل...

پارت هجدهم«ساعتی که نباید از دست می‌رفت» 🕰️عکس هنوز میان انگ...

چند پارتی

خدایا سینه ها را بشکاف بگذار باران قلب ها را بشوید

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط