نونهالم دخترم دوردانه ام نورچشمانم چراغ خانه ام

نونهالم دخترم دوردانه ام نورچشمانم چراغ خانه ام
ميبرى تادستهاراسوى اوخانه ام پرميشود ازبوى او
اسمان گوى بود محتاج تو تاببيند لحظه مراج تو
دستهاى کوچکت وقت نماز بازميگردد به سوى بي نياز خوب ميدانم که اگاهى از او نورچشمانم چه ميخواهى از او
هرچه راخواهى فراهم ميکند زندگى راشادوخرم ميکند
بوى گل مي ايد ازسجاده ات جزوه دارد جانماز ساده ات روى مهرت بارگاه کربلاست قبله گاه قبله نورخداست
افرين برتونمازت رابخوان گفتگوکن باخداى مهربان
باخدا پاينده پيوندتوباد نقش لب پيوسته لبخندتوباد ....روژن