گاه از کوچه ی تنهایی فکرم شبحی میگذرد

گاه از کوچه ی تنهایی فکرم شبحی میگذرد
همه اندیشه ی من محو تماشا شود و
به گمانم خودم از کوچه ی تنگش به خودم باز رسم
من کتابی هستم...