از جنس خاک این حوالی نیست،

از جنس خاک این حوالی نیست،
خاکی که دنیا بر سرم کرده!

کلّ پزشکان حرفشان این بود:
احساس در جسمم ورم کرده

مثل مترسک های جالیزی
با تیره بختی هام خوشبختم!

جای نوکِ چندین کلاغ پیر ،
این روزها زیباترم کرده

هر روز در تنهایی¬ام غرقم،
هرشب درونم برف می بارد

شومینه¬ی چشمان خاموشت
آتش زده، خاکسترم کرده

با این که در جغرافیای خود
گم کرده¬ام راه تو را، امّا-

کولیّ پیری خواند دستم را،
یک زن به شدّت باورم کرده

یک زن شبیهِ تو ولی افسوس،
بوی خیانت می¬دهد دستش

حتّی داوینچی نیز بو برده...
دعوت به شام آخرم کرده!