دیشب به یاد چشم هایت گریه کردم

دیشب به یاد چشم هایت گریه کردم
دیدم چو خالی بود جایت‌ ، گریه کردم

شاید خدا این گونه می خواهد برایم
بستم لبم را از شکایت ، گریه کردم

در ذهن بی تابم چو حک شد نقش چشمت
من تا خدا ، تا بی نهایت ، گریه کردم

ما چون دو مرغ عشق با هم عهد بستیم
ای جفت عاشق ، در هوایت گریه کردم

من دوستت دارم ، گواه عشقم این است
دیدم چو سیل اشک هایت ، گریه کردم

مرغ شب از دلتنگی مهتاب افسرد
وقتی شنیدم این روایت ، گریه کردم

آئینه از اندوه من چون ابر بارید
تنها نه او ، من هم برایت گریه کردم